Day 1-3: Kathmandu – Thamel – Swayambuddnath – Pashupatinath

22 08 2009

5 oktober 2008: vertrek uit België

Een typisch Belgisch weertje om te vertrekken naar exotischer oorden: kille regen. Pa en ma geven me een lift naar Zaventem. Meeting Point zijn de telefooncellen rechts aan de inkomhal. Ik ben blijkbaar de eerste. Langzaamaan komen mijn reisgezellen te voorschijn en maken we voor het eerst kennis. Een gevarieerd publiek en enkele koppels.
We checken in en dan is het een korte vlucht naar Frankfurt, waar het wel wat lang wachten is. Voor het eerst in maanden probeer ik nog eens de McDonalds, maar dat valt een beetje tegen.
Onze overstap naar Etihad Airways complete luxe: mooie vliegtuigen, lekker eten, enorm keuzemenu uit radiostations en films. Mooi is dat. Het is nacht maar ik ben klaarwakker. “crash” en “the happening” passeren de revue.
Abu Dhabi: tweede overstap richting Kathmandu. Een enorm drukke luchthaven. Beetje windowshopping. iemand een gsm van 45.000 euro? Nu is het onze tijd dag en ik slaap wel een beetje. De vlucht duurt gelukkig maar een uurtje of 4.
Bij aankomst regelen we ons visum. Het rij schuiven duurt lang, maar het komt allemaal in orde. Joepie! Officieel in Nepal!

Dilip van All Nepal Trekking wacht ons op. De bagage wordt in 1 bus gestopt, wij gaan in een andere bus richting Thamel, de toeristische wijk van Kathmandu. Ons hotel heet Thamel Hotel. Het maakt een beetje een donkere en groezelige indruk. Welkom cultureshok. Dilip zegt ons dat het verkeer heel goed meevalt want er is een groot hindoefeest en dan is er geen verkeer. Ik zie anders niets andes dan horden fietsers, voetgangers, rishka’s en minipersonenwagens door mekaar in de nauwe straatjes.

Na de verwelkoming in de lobby waar ons kort uitgelegd wordt wie onze gidsen in de steden en o de trekking zullen zijn, krijgen we kamers. Onze wc trekt al niet door, een kamerjongen komt het fiksen. De bedden lijken ok en het beddengoed is proper. Mijn roommate Y. en ik zullen bijna altijd kamers delen de rest van de trek en af en toe samen met R.
SwingThe Elder

Eerste opdracht: zonder leider overeenkomen. Dat ging in feite wonderwel goed. De keuze van het restaurant ook. de “Rum Doodles”. We vergaan van de honger. Het is een beetje een te Amerikaans geïnspireerd restaurant. Onderweg wissleen we dollaars of euro in voor roepies: 100 euro= 1000 nepali roepies.
Na een gematigd maal slapen.

7 oktober 2008
De volgende ochtend is Y al vroeg wakker en er is veel lawaai, er is een naburig schooltje blijkbaar. Frisse douche en hup naar het ontbijt. Het American breakfast is niet zo goed zoals in Latijns-Amerika en de koffie is weer oploskoffie. Dilip geeft onze paspoorten terug en we vertrekken in een privébusje met een welopgeleide gids naar de Swoyambau Area: de stupa van Swayambhudnath. Dit is het ronde heiligdom op een heuvel net buiten de stad. We heben een prachtig uitzicht. het is warm. Er lopen veel toeristen en in het zonnige weer zijn de indrukken van de donkere avond te voor al een stuk verdwenen. Deze stupa wordt ook wel de Monkey Temple genoemd omwille van de vele aapjes. Meteen maken we ook kennis met de vele handicraft en prullaria winkeltjes.

Daarna gaat het richting Pashupatinath (Pashupati Area), bekend van de vele ceremonies. De Zijtak van de ganges die hier stroomt en dus de vele crematies die hier plaatsvinden. De lucht van barbecue is enigzins minder smakelijk dan bij ons. (Grapje). We zien de mensen in het wit afscheid nemen van hun dierbaren die opgebaardliggen tussen de reeds na smeulende vuurhaarden. De as en andere overblijfselen gaan gewoon de river in. wat verderop spelen er kinderen in de rivier naast een lichaam in lijkwade gewikkeld aan de oever. Er wordt veel geofferd bij de vele heiligdommetjes. De toeristen zijn hier zowel Nepali als blanken als andere Aziaten. Uiteraard loopt het hier vol Sadhoes: de in as bedekte kluizenaars die het materiële hebben afgezworenen verlichting zoeken in meditatie: lees drugs en geld van toeristen die foto’s. Ik trek er even alleen op uit richting het dorpje. In een tent is een grote ceremonie bezig. Omdat i neit weet of het om een hindoe dan wel boeddhistische ceremonie gaat, blijf ik buiten. Niet-hindoes mogen immers niet binnen in hindoeheiligdommen.
Ik blijf ook wat kijken naar de gierende kinderen die rond een enorme schommel staan waarop een tienermeisje rechtstaand plezier beleeft en door de lucht zwiert. Vier bamboebomen naar mekaar toegebonden vormen de steunen van de schommel. Dike touwen en ene plank en hup duwen maar.

Met ons busje gaat het daarna naar die andere stupa: de vierkante: Boudnath, deze ligt in een rond binnenplein vol winkels en klankschalen. Iemand test of haar hoofdpijn wel wel door zal verdwijnen en ja hoor er wordt ook gekocht. Op het dakterras lunchen we. Chomwei: traditioneel Nepalees noedelgerecht. Daarna gaan we naar het hotel en hebben we vrij.
Ik begin van Kathmandu te houden: de harmonieuze mix van mensen en culturen. Van de onderhuidse poltieke spanningen merken we niets, dan wat onze gids verteld. Hij is anti-regering, maar een echte communist is hij ook niet. Hij wil de rijkdom wel herverdelen, maar enkel omdat zijn klasse zich dan sneller kan opwerken en meer ontwikkelingsmogelijkheden heeft. het is een kastaar. maar hij heeft idealen itt de uitzichtloze werkloosheid van de jeugd. Nepal heeft een enorm overaanbod jongeren, waar de regering geen weg mee weet. Verkwisting van kapitaal,noemt onze gids het.

Met enkele groepsgenootjes, maar ik een verkenningstocht door Thamel. Tientallen nauwe straatjes, tientallen reclameborden van cafés, restaurants, hotels, allerlei diensten. Een wirwar. Toch kunnen we ons redelijk oriënteren. We gaan even de drukte uit de weg, door heel nauwe steegjes in de lopen tussen de verdiepingen hoge gebouwen. Zo komen we terecht waar de Nepali leven. Grote woonblokken met een binneplein het een mooi en proper het andere vol bouwafval en rommel. We vonden makkelijk en eigenlijk redelijk toevallig ons hotel terug.

BodhnathThamel

Om 17u30 krijgen we een briefing over de beroemde “Teahouse trekking” zoals onze trekking naar de Annapurna heet. We drinken er ene op. Een douche (badkamer ligt weer vol water) en dan etenstijd. “Thamel resto”: aangeraden en gereserveerd door Bim, onze groepsgidsleider. Een menu voor 650 roepies. we schuiven aan een mooie tafel op een binnenplein, waar enkele dansers en muzikanten ons entertainen. De meisjes zijn heel koddig en hun bewegingen doen we denken aan Balinese dansen, al heb ik dat nog nooit echt gezien. De appetizers smaken ons. Voor het hoofdmenu moeten we ons verplaatsen nar de bovenverdieping. Een zolder waar we op kussen moeten zitten en onze schoenen uit doen. We krijgen een buffet opgediend van allerlei typische Nepalese gerechten. Heerlijk. Rond 22u maffen, maar eerst nog een pafke met enkelen van onze groep die zich opeens geuit hebben als rokers.
Morgen naar Pokhara.

Monkey BusinessVishnoe

Monk BusinessSwayambhudnath stupaTourists
CrematoryPashupatinath
Teatime chatChildren