Deurali – Pokhara – Bazar – Devi’s Falls

26 08 2009

19 oktober 2008
Annapurna rangeDeurali - sunrise
Door het lawaai in de keuken wordt ik al vroeg gewekt in mijn patattenkot, ik sta op als eerste en ga genieten van de ochtendlijke friste met koffie en radio van de dragers. Prachtig zicht. Pokhara en en het Phewameer liggen in de verte onder een wolkendek.
Een lekker ontbijt verzorgd door Bim. Rond 8 u vertrekkne we voor onze laatste toch neerwaarts. Honderden trappen, nog even de formaliteiten bij het uitgaan van het natuurreservaat, en dan op weg naar de bushalte. Auto’s, drukte, verkeer! Mensen! Pieuw! Het is wennen!
Coffee and radioTrekking information map board
Rond 11u zitten we in het busje en nemen we afscheid van onze dragers. Het enorme contrast tussen bergen en stad valt des te meer op. Een groot half uur later zijn we weer in het snowland hotel.
Ditmaal krijgen we mooie kamers in het nieuwe gedeelte.De douche is heerlijk. de zon schijnt. Ik breng mijn was weg in een van d ewasserijen langs de Pokhara riviera en dan hebben we vrij tot rond 18u. NIettemin eten we in de namiddag in Bar Caroline een Amerikaanse hamburger met frieten. Beetje later stekken B en A daar ook toe. Lacherig zoals altijd.
Volgende dinsdag verjaart een groepslid en we zamelen stiekem geld in. De dames zullen we iets gaan kopen. De mannen besteden dat maar al te graag uit. Y en ik nemen een taxi voor 200 roepies naar de Bazaar. De echte stad van de Nepali in Pokhara. Onze enige richting is de een of andere tempel. de Bimsen tempel en die Bindya Basini tempel Stellen niets voor. We zitten in de buurt vol ambachtelijke winkeltjes: veel goudsmeden en juweliers, waar we enkel Nepali zien kopen.Schrijnwerkers,…Y koopt een gehoutbeiteld uiltje. Ik tik er later een op de kop in Thamel. De taxi brengt ons op een rsutig tempo heel ver in de wijken van Pokhara. en dan is het nog een tijdje te voet. Chaos. Overal winkeltjes, bazaars, markten, mensen, brommertjes, fietsen, we bezoeken enkele shoppingcentra. Na een tijdje nemen we ene taxi naar het zuiden van Pokhara, waar het Tibetaans vluchtelingen kamp Tashiling is. Deze buurt van Pokhara is echt druk, leuk om zien. We zijn de enige toeristen zo lijkt het wel. Het kamp is toe, ’t is te zeggen er is geen leven en de weverij van tapijten is gesloten. we trappen het af en bezoeken dan maar de Devi Falls, een parkje met watervallen die zich bruisend in de onmetelijk en onzichtbare diepte storten. Tienermeisjes gooien een munt in de waterval achter zich en doen een wens. Uit de loof komt een warme damp: iets vulkanisch vermoed ik.
Pokhara - Devi's Falls
Daarna nemen we een taxi terug naar het toeristenkwartier.
We besluiten uiteindelijk met de groep naar Bar Caroline terug te gaan. Pepper Steak. Het eten werkt al de hele dag op sommigen hun stoelgang, ook de mijne. Een vast gespreksonderwerp, zelfs aan tafel.
Na het eten gaan we met een bende nog naar de Busy Bee, weeral met rockende livemuziek en weer om 23u gesloten. Toch trekken we het tot 24u30
Breakfast atMachhapuchhare ridge
20 oktober 2008

Rond 6u 30 sta ik op het onbijt is om 7u15. Pas tegen 8u45 zijn we op weg met het busje doorheen de bergen voor onze tweedaagse rafting experience. Het duurt de mensen toch wat te lang en uiteindelijk stopt de bus voor een pispauze. Eindelijk zijn we op onze bestemming. We lunchen op het balkon en iedereen vrolijkt wat op nu er drank is en eten. Koude plat van tonijn, witte bonen, toastbrood, bananen.
We krijgen onze uitrusting en verdelen ons over twee rafts, we krijgen wat instructies en ja dan gaan we op weg. Het water is bijna spiegelglad maar af en toe koemn we versnelling tegen de zogenaamde rapids. Eindelijk wat opwinding. We gieren het uit. Dit is dikke leute. Tot er iemand uit de andere boot in een geweldige waterfontein uit de boot geslingerd wordt en een tijdje in het kolkende water meegesleurd wordt. Dat zet een domper op de feestvreugde, want de dame in kwestie is helemaal verstijfd van angst. Met als gevolg dat onze boot er ook minder geweldig tegenaan gaat. wat ik eerlijk gezegd wat jammer vindt. We kunnen op bepaalde momenten gewoon uit de boot hangen op te zwemmen. Van op hangbruggen kijken de plaatselijke Nepali naar ons en wij zwaaien terug.
We komen aan op een strandje langs de oever.
Ik weet niet meer of de tenten er al stonden of warden opgezet, onze bagage ligt er ook al, we installeren ons en hup aperitieven, er zelfs zelfs een toilettent wat verderop. Er komt een Belgisch meisje socializen die is alleen op vakantie vanuit Abu Dhabi waar ze voor De Nul werkt. Ze doet hier in Nepal blijkbaar aan adventure dingen.
Het eten wordt wat verderop bereid met het vuile rivierwater. We zien het niet en hopen dat onze darmen er bestand tegen zijn. wanneer mijn bord in het zand valt wordt het gewoon afgespoeld in de rivier en teruggeven. Maar de soep de popcorn en de rest van het delicieuze eten smaakt enorm. We proppen ons vol.
Hoe die mannen dat doen, zo lekker eten met zo weinig middelen…
bij het kampvuur wordt nog wat nagekaart en in de frigoboxen mogen we drank halen (dat alter uiteraard afgerekend wordt) Rond 21u30 ga ik maffen, ondertussen zit ik al vol zand en mijn slaapzak ook. Het zand ligt verdikke nog harder dan steen, ik probeer mijn vorm in het zand te drukken om toch wat comfortabeler te liggen. Toch slaap ik redelijk.
Nepal daily lifePokhara jeweller
Pokhara - furnitureNepali smile
Pokhara - streetmarketPokhara - streetlife
Rafting - campingCamping Trisuli





Pokhara

22 08 2009

Woensdag 8 oktober 2008
Y en ik doen geen oog dicht. We babbelen wat. Tegen de ochtend vallen we dan toch in slaap en dan is om 5u45 opstaan wel een beetje vroeg. Ons ontbijt wordt snel geserveerd en om 7u arriveren onze 11 dragers die onze rugzakken tijdens de trek zullen dragen. Een grote bus, de bagage erin, de dragers en gidsen achteraan en wij vooraan. Nou nou. Hup daar gaan we richting Pohkara. eens het gevaarte zich uit de nauwe straatjes heeft kunnen murwen. The highway to hell op. Snelwegen zijn hier gewoon namen voor geasfalteerde wegen die bepaalde steden rechtstreeks met mekaar verbinden, maar het gaat allesbehalve snel. Reizne is genieten. En genieten doen we vollop. Adembenemend uitzicht eens we de heuvels rond Kathmandu bereiken en de diverse gebouwen en wijken zien. En al die bedrijvigheid. Veel brommertjes, veel handelaars, schoolkinderen, ambachtslui die druk bezig zijn, oude kijkende mensjes, ook dieren slachten gebeurt gewoon langs de straat. Veel armoedige bouwsels zien we ook.
De staat van de weg valt mee. We stoppen in een bloedheet prachtig wegrestaurant langs de baan. Heerlijk eten. Een buffet. Chomwie en Dal Bath. En pikante dinges. Allez; bloedhete dingens. I like it hot.

Street marketPhewa Lake - Pohkara

Ook in Pokhara is het bloedheet. De ‘riviera’ de laan langs het Pewa meer is een boulevard van hotels, winkeltjes, bars en restaurants. Honderden westerse toeristen ook. We logeren in het Snowland Hotel. Het ziet er goed uit, maar de kamers variëren blijkbaar nogal van kwaliteit. Nu is het 14u45. Straks even met de groep het stad in. We tsjolen gewoon wat, in feite heben we al rap dor dat de nepalese stad zich ver naar het noorden bevindt en we hier enkel in de toeristische wijk zitten. Veel van de bars en restaurants hebben bovendien een schitterend uitzicht in hun tuin op het Pewa (fewa) meer. prachtig. De Himalaya zien we helaas niet van de opzettende wolken. Tijd om er ene te pakken: een heerlijke fruitmilkshake en onnozel te done emt Bim onze Nepasese gidsleiders (met Indisch uiterlijk).

We heben wat dode momenten tot etenstijd. Het ontbijt voor morgenochtend mogen we ook al bestellen. en opeens barst een noodweer lost: bliksems regens en donderslagen. Allez how 😉

Busy BeeWoman and girl

Enkele groepsleden hebben een voorstel om te gaan eten. “Moondance”. Hupsakee. Heel druk., lang wachten, maar mijn pizza bolognaise smaakt voortreffelijk. Gezellige boel. We hebben ook weer ettelijke roepies teveel betaald, maar malen er niet om. Discussie met de westerse ober is van geen nut. We gaan ons uitleven in de Busy Bee, een rockcafé dat propvol zit. Een plaatselijk groepje spelet er covers van Dire Straits, Deep Purple, AC/DC, Metallica, Nirvana en vele andere… Je kunt er ook poolen, maar na twee spelletjes is al 23u30 en lijkt het café te sluiten: overheidsmaatregel. De jaren dat het nachtleven in Nepal berucht was is blijbkaar ook gedaan met de communisten. In Kathmandu stopte het gebonk van disco’s al om 23u. Het internet is gelukkgi redelijk snel. Rond 24u30 in mijn nest.