Landruk – Chomrong – Hot Springs – Deurali

24 08 2009

17 oktober 2008
Nepal 2008 - me on the road
Het is vroeg dag: 6u30. Goed geslapen. Dit keer een apple pancake als ontbijt en dan hupsakee, weer op weg. Klimmen in het bos. Jawaddedatte. Een welkome pauze in het zonnige Sinuwa (2350m). Y en ik zijn voorop, we komen ook weer de nepalese meisjes tegen die je in een post hieronder op de foto zag. De groep neemt echter een break in een lodge verderop. Cold Lemon drink. Lemon juice met spuit of platwater. Enorm verfrissend!
Na de pauze gaat het steil afwaarts in de hitte, de groep raakt verspreid en dan een honderdenmeters hoge muur van trappen, steil naar omhoog. We zijn weer in Chomrong…Y en ik lopen omhoog, maar hij is een loper en ik moet hem laten gaan…na enkele minuten moet ik halt houden want mijn benen kunnen niet meer en ik heb geen adem meer. Er zijn nog toeristen die tegen de trappen plakken…ik moet temporiseren en slepe me letterlijk naar boven, handen en voeten…ik heb het niet getimed hoe snel ik boven was ik schat een groot half uur tot een 45 minuten. Ik heb een 6-tal minuten achterstand op Y.
De rest doet er anderhalf uur over.
Het is frappant hoe we een bende jonge schoolkinderen boven zien komen alsof het niets is.
Als iedereen uitgeblazen is dalen we weer een stuk af naar de Lodge Hot Spring. Beneden aan de rivier zijn er warmwaterbronnen. Daar moeten we naartoe. het is wel 20 minuten dalen en dubbel zo lang terugkeren. Dat schrikt velen af. We installeren ons eerst in een gammele kamer met uitzicht op de groene vallei. Het is langer dan 20 minuten dalen door het bos en we voelen onze benen nu al niet meer.
Er zit heel wt volk aan de bronnen, waar je bij de ingang iets kunt droppen in een box voro het onderhoud en service. Heerlijk warm…verschillende dragers zijn zich aan het wassen in hun warm water bron zijnde twee buizen met warm water uit de bergen in een plas. En zepen dat ze doen. Wij weken tussen de toeristen die we al eerder op onze route hadden tegengekomen de laatste dagen.
Zalig. We raken helemaal verrimpeld. De badkuip is aangelegd, en enkele meters verer dondert de ijskoude bergrivier naar beneden. R en Y wgen zich op de rotsen en nemen een ijskoude duik…ik wil ook maar ik durf er toch niet in, een koude spetterdouche van de anderen volstaat al om mijn adem te doen stokken, ik ga terug naar de warmwaterbaden.
SchoolkidsHot Springs
Na een uurtje gaan we weer de berg op. Het gaan moeizaam en we zweten ons weer te pletter. Maar het deed echt deugd. We zitten in een kring te babbelen en te drinken. De menu lijkt hier al een stuk beter dan in het hooggebergte. We proberen de springroll. Heel heel heel lekker en ’t is eens iets anders dan rijst en pasta. Sommigen bestellen nog de appeltaart die vers gemaakt wordt. Blijkt overheerlijk te zijn, de dame die de lodge uitbaat krijgt dan ook enorm veel lof. Ondertussen vergapen we ons aan de tientallen soorten nachtvlinders die rond onze oren vliegen en op de muren zitten.
Het is na 21u als we gaan slapen en dat voelen we. De dragers slapen onder ons en ze houden enorm veel lawaai. ’s nachts is er zelfs slaande ruzie tussen een meisje en een jongen. Heftig.

18 oktober 2008
New BridgeRaksi
Na een goed ontbijt gaan we rond 8u op weg naar Landruk. We steken enkele mooie hangbruggen over. De vegetatie is hier weer een stuk dichter en groener, naarmate we de landbouwterrassen naderen. Prachtige landschappen, kleine dorpjes. In Landruk pauzeren we in een veld bij een soort restaurant. Heet.
In New Bridge, waar we even passeren om te drinken, zien we zelfs gevangen vis, dus in die stormende bergrivier zwemt vis? dat moet dan wel een soort forel zijn die stroomopwaarts kan springen/zwemmen.
Daarna is het nog een eind naar Deurali…door velden en bossen…op en af…laten we de witte pieken in de verte achter ons.
Verdikke, Deurali ligt volgens de dragers op een heuvelkam, maar niet ver meer, verzekeren ze ons telkens maar opnieuw…puffen!!
Ondertussen is het al zo dat we te sterk afkoelen als we stilstaan.
Eindelijk arriveren we. De mensen zijn er erg vriendelijk en er zijn zelfs lays chips te koop. We naderen echt al de bewoonde wereld.
De kamertjes zijn echter abominabel slecht.
Na enkele wissels worden ene deel in de kelder te slapen gelegd (bij een koe!!!) en ik vlieg in een klein kot maar een transofrmator staat en waar er pattatten onder een plank liggen dat dienst doet als bed! Ik vraag wel een “propere” matras…ik kan me verdikke niet eens lang uit leggen. en ik moet het hok open zetten als ik iets uit mijn bagage wil halen. Proper is dat…ook hier is het een emmer warm water kopen om je te wassen maar het opwarmen van het water duurt enorm lang, is niet eco en dus wassen we ons maar weer even niet.
We gaan kijken naar de zonsondergang.

Maar op onze vraag is er ’s avonds zelfs kip…Bim wil aan ons tegemoet komen, eerder kregen we al frieten…
Aangezien we mensen zelf amper vlees eten, klagen we dus niet dat de kip in feite echt niet lekker klaargemaakt is, we krijgen elk een brok met botjes in onze soep. We eten het met smaak op. Bim zorgde weer voor frietjes ook en voor popcorn bij het aperitief. Hij is zeer begaan met onze groep al worden hem hier en daar wat foute beslissingen verweten in zijn eigen belang. En er wordt ook wat gepraat over de afrekeningen die soms/nooit kloppen. Na iedere maaltijd moest je immers afrekenen bij Bim voor je eten en drank gekookt drinkwater en eventueel douche of verwarming die je verbruikte in de lodges.
We geven onze dragers ook een fikse fooi en ook Bim krijgt een deel. Wij krijgen een taart waarop Robin, de jongste co-gids iets schreef met een datum in de toekomst. Nepal heeft een ander tijdrekening.
De fooi bedraagt 40 euro pp.
Er wordt weer veel gezongen en gedanst. Dat het dit keer bijna 22u is wanneer we gaan slapen zegt genoeg.
Nepal - Landruklittle goats
Nepal kidsHarvest
Nepali little girlDeurali - sunset

Advertenties